Hotele w Las Playitas

Las Playitas

Las Playitas to niewielka wioska rybacka przekształcona w ośrodek sportowy na południowo-wschodnim wybrzeżu Fuerteventury, w gminie Tuineje, licząca około siedmiuset stałych mieszkańców i położona w osłoniętej zatoce otoczonej suchymi grzbietami wulkanicznymi. Miejscowość leży około sześciu kilometrów na wschód od Gran Tarajal drogą FV-512, jakieś czterdzieści cztery kilometry i pięćdziesiąt minut jazdy na południe od lotniska Fuerteventura oraz około pięćdziesięciu sześciu kilometrów od kurortów Jandíi w Morro Jable. Tutejsza plaża to półksiężyc ciemnego wulkanicznego piasku z zaokrąglonymi otoczakami, ze spokojną i płytką wodą, ratownikiem, prysznicami i boiskiem do siatkówki plażowej, co czyni ją bezpieczną i spokojną alternatywą dla ruchliwszych kurortów o złocistym piasku. Międzynarodową sławę Las Playitas zawdzięcza centrum przygotowań sportowych Playitas Resort, którego zaplecze obejmuje podgrzewany olimpijski basen pięćdziesięciometrowy o ośmiu torach, czterystumetrową bieżnię lekkoatletyczną o sześciu torach oraz siłownię o powierzchni siedmiuset metrów kwadratowych. Do tego dochodzą korty tenisowe, padlowe i do pickleballa, w pełni wyposażone centrum rowerowe oraz oznakowana sieć tras biegowych o długości od jednego przecinek czterech do dwudziestu trzech kilometrów przez okoliczne wzgórza. Wioska gości triatlon Challenge Fuerteventura i utrzymuje wieloletnie porozumienie treningowe ze Szwedzkim Komitetem Olimpijskim, dlatego zimą jej hotele wypełniają skandynawscy sportowcy i grupy kolarskie. Playitas Golf, osiemnastodołkowe pole o par 67 i długości 4824 metrów, otwarto w 2009 roku według projektu Johna Chilvera-Stainera i wije się ono między wychodniami lawy z widokiem na Atlantyk. Sześć kilometrów krętą drogą w górę stoi Faro de la Entallada, dwunastometrowa kwadratowa wieża o mauretańskim w duchu projekcie architekta Carlosa Alcóna, której płaszczyzna ogniskowa znajduje się 196 metrów nad poziomem morza — trzecia najwyższa na Wyspach Kanaryjskich — w punkcie archipelagu położonym najbliżej Afryki, zaledwie sto kilometrów stąd. W głębi lądu wznoszą się Cuchillos de Vigán, pomnik przyrody złożony z ostrych jak nóż erozyjnych grzbietów, należących do najstarszych formacji wulkanicznych Wysp Kanaryjskich i oferujących wędrówki niemal bez tłumów. Warunki zimowe są wyjątkowe zarówno do treningu, jak i na spokojny wypoczynek nad morzem — styczniowe i lutowe maksima sięgają około dwudziestu jeden stopni, słońce świeci średnio siedem godzin dziennie, a stałe pasaty z północnego wschodu wieją z prędkością od piętnastu do dwudziestu pięciu kilometrów na godzinę, wszystko to na wyspie uznanej w 2009 roku za Rezerwat Biosfery UNESCO, a w 2015 roku za Rezerwat Starlight.